UNE JETOJ

Tony Kampolo shkruan: “Disa vjet me pare shkova për te pare një dramë te Lorejn Hansberrit dhe dëgjova një pasazh, i cili me tingëllon ne vesh edhe sot. Ne ketë drame, një familje afro-amerikane përfitoj 10.000 dollarë nga siguracioni i te atit. Nena e tyre me këto para shihte një mundësi për tu larguar nga jeta e getos. Vajza, qe ishte një studente e shkëlqyer, shihte një mundësi për te vazhduar studimet për mjekësi. Por vëllai i madh u lutet për parat, ne mënyrë qe ai te filloj një biznes te vogël me një mikun e tij. Ne ketë mënyrë gjerat do rregulloheshin për te gjithë. E ëma dorëzohet duke ia plotësuar dëshirën këtij te fundit. Por ndodhi qe ky ‘miku’ i vëllait zhduket bashkë me parat nga qyteti, dhe djali shume i mërzitur shkon për tu dhen lajmin e keq familjarëve.

Menjëherë motra e tij vërsulet duke i thënë lloj-lloj fjalësh te ashpra dhe fyese. Urrejtja e saj nuk kishte kufi. E ëma e ndërpreu menjëherë duke i thënë: “Unë mendoja se te kisha menduar ta doje tët vëlla”. E bija u përgjigj: “Ta dua? Nuk ka ngelur me asgjë për ta dashur”. E ëma i përgjigjet: “Gjithnjë ka vend për te dashur. E nëse nuk e ke mësuar ketë gjë, atëherë nuk ke mësuar asgjë. A ke qarë për këtë djalë sot? Nuk po te them a ke qar për veten apo për familjen. Por po te pyes për të, për atë qe ka kaluar dhe qe i ka ndodhur. Bije, kur mendon ti se është koha e përshtatshme për te falur dike? Kur ata kane bere gjera te mira? Atëherë nuk ke mësuar asgjë, sepse ajo nuk është aspak kohe e përshtatshme, sepse jeta dhe kjo bote i kanë goditur keq. Kur ti te fillosh për te matur dike, mate mire e dashur, mate mire. Sigurohu qe ke llogaritur mire malet dhe luginat neper te cilat i është dashur te kaloj, përpara se te arrije aty ku është”.

nga jaguar