UNE JETOJ

Një profesor i shkencave e fillon vitin shkollor me një leksion për studentët: “Mospërputhjet e shkencës me fenë.” Profesori ateist i filozofisë ndalet përpara klasës dhe pastaj i kërkon njërit nga studentët e tij të rinj të ngrihet më këmbë.
“Ti djalë, je i krishterë?”
“Po profesor,” thotë studenti.
“Pra ti beson në Perëndinë!”
“Plotësisht.”
“A është i mirë Perëndia?”
“Po, Perëndia është i mirë.”
“A është i gjithëfuqishëm? A mund të bëjë Perëndia çdo gjë?”
“Po.”
“Po ti, je i mirë apo i keq?”
“Bibla thotë që jam i keq.”
Profesori nënqesh me qëllim. “Aha! Bibla!” Mendohet për një çast. “Mirë. Ta zëmë se këtu është një i sëmurë dhe ti mund ta shërosh. Do ta ndihmoje? Do përpiqeshe ta ndihmoje?”
“Po profesor, patjetër.”
“Pra, qenke i mirë…!”
“S’do ta thosha këtë profesor.”
“Po përse? Ti do ta ndihmoje një të sëmurë apo të gjymtuar po të kishe mundësi. Shumica e njerëzve do ta bënin këtë po të kishin mundësi. Por Perëndia nuk e bën.“
Studenti nuk përgjigjet, kështu që profesori vazhdon. “Ai nuk e bën, apo jo? Im vëlla ishte i krishterë dhe vdiq nga kanceri, megjithëse iu lut Jezusit që ta shëronte Si është i mirë Jezusi? Hmmm? Ke një përgjigje për këtë?“
Studenti hesht.
“Jo, s’mundesh, apo jo?” thotë profesori. Pi pak ujë nga një gotë që ka mbi tavolinë, për t’i dhënë pak kohë studentit që t’u qetësuar.
“Pra, edhe njëherë nga fillimi, djalë. A është i mirë Perëndia?”
“Ëëë…po,” thotë studenti.
“A është i mirë Satani?”
Studenti nuk mendohet fare për këtë. “Jo.”
“Mirë, po Satani nga e ka prejardhjen?”
Studenti ngurron. “Nga Perëndia.”
“Shumë mirë. Pra, Perëndia e bëri Satanin, apo jo? Tani më thuaj, a ekziston e keqja në këtë botë?”
“Po, profesor.”
“E keqja gjendet gjithandej, apo jo? Dhe Perëndia krijoi gjithçka, saktë?”
“Po.”
“Atëherë, kush e krijoi të keqen?” Profesori vazhdon, “Nëse Perëndia krijoi gjithçka, atëherë Perëndia krijoi dhe të keqen, përderisa e keqja ekziston, dhe sipas parimit që veprat tona tregojnë se cilët jemi, atëherë Perëndia është i keq.”
Studenti s’ka përgjigje përsëri. “A ka sëmundje? Imoralitet? Urrejtje? Shëmti? A ekzistojnë në këtë botë gjithë këto gjëra të tmerrshme?”
Studenti nuk ndihet rehat. “Po.”
“Kush i krijoi këto?”
Studenti përsëri nuk përgjigjet, kështu që profesori e përsërit pyetjen. “Kush i krijoi këto?” Prapë asnjë përgjigje. Befas profesori shkon me hapa të shpejtë në fillim të klasës. Klasa është e hipnotizuar.
Ai i drejtohet një studenti tjetër. “Beson ti në Jezu Krishtin?”
“Po, profesor.”
Profesori ndalon së ecuri me vrull. “Shkenca thotë që njeriu ka 5 shqisa që i përdor për të identifikuar dhe vëzhguar botën përreth. E ke parë ndonjëherë Jezusin?”
“Jo profesor, anjëherë.”
“Po, a e ke dëgjuar ndonjëherë?”
“Jo, profesor.”
“A e ke ndjerë ndonjëherë, a e ke shijuar, a e ke nuhatur Jezusin? A ke patur perceptim shqisor të Jezu Krishtit apo edhe të Perëndisë?”
“Jo, profesor, asnjëherë.”
“Dhe akoma e beson?”
“Po.”
“Në bazë të rregullave të protokollit empirik, të provueshëm, të demonstrueshëm, shkenca thotë se Perëndia nuk ekziston. Ç’mund të thuash për këtë?”
“Asgjë,” ia kthen studenti. “Kam vetëm besimin.”
“Po, besimi,” thotë profesori. “Ky është problemi që ka shkenca me fenë. S’ka asnjë fakt, ka vetëm besim.”
Studenti qëndron i qetë për një çast, përpara se të bëjë një pyetje vetë. “Profesor, a ekziston e nxehta?”
“Po,” ia kthen profesori. “Ekziston.”
“Po, a ekziston e ftohta, profesor?”
“Po, ekziston edhe e ftohta.”
“Jo profesor, e ftohta nuk ekziston.”
Profesor kthehet me fytyrë nga studenti, duke treguar qartë interes. Klasa bëhet befas shumë e qetë.
Studenti fillon të shpjegojë. “Mund të kesh shumë nxehtësi, edhe më shumë nxehtësi, super-nxehtësi, mega-nxehtësi, nxehtësi pa kufi, pak ose aspak nxehtësi, por nuk kemi asgjë të quajtur ‘ftohtësi.’ Mund të shkojmë deri 458 gradë nën zero, që do të thotë se nuk ka nxehtësi, por nuk mund të ftohim më shumë se kaq. E ftohta nuk ekziston; ndryshe do të mundnim të ftohnim edhe me shumë se -458 gradë.”
“Çdo njeri ose objekt është objekt studimi kur ka apo transmeton energji, dhe nxehtësia është ajo që e bën trupin ose lëndën të ketë ose të transmetojë energji. Zeroja absolute (-458 F) është mungesa totale e nxehtësisë. E shikon, profesor, ftohtësia është vetëm një fjalë që e përdorim për të përshkruar mungesën e nxehtësisë. Nuk mund ta matim ftohtësinë. Nxehtësinë mund ta matim në njësi termale sepse nxehtësia është energji. Ftohtësia nuk është e kundërta e nxehtësisë, profesor, por mungesa e saj.”
Heshtje në klasë. Një stilolaps bie diku në klasë, duke tingëlluar si çekiç.
“Po errësira, profesor? A e kziston errësira?”
“Po,” ia kthen profesori pa ngurrim. “Ç’është nata, nëse nuk është errësirë?”
“Përsëri gabim, profesor. Errësira nuk është diçka; është mungesa e diçkaje. Kemi pak dritë, dritë normale, shumë dritë, dritë verbuese, por nëse nuk kemi dritë nuk kemi asgjë dhe kjo quhet errësirë, apo jo? Ky është kuptimi që ne përdorim për të përkufizuar fjalën.”
“Në të vërtetë nuk ka errësirë. Po të k
ishte, do të ishim në gjendje ta bënim errësirën akoma më të errët, apo jo?”
Profesori fillon t’i buzëqeshë studentit që ka përballë. Ky do të jetë një semestër i mirë. “Ç’janë këto argumente, djalosh?“
“Po, profesor. Ajo që dua të them është se premisa juaj filozofike ka nisur me të meta  kështu që përfundimi që nxirrni do të dalë patjetër me të meta.”
Fytyra e profesorit nuk mund ta fshehë habinë e tij këtë radhë. “Të meta? Mund ta shpjegosh si?”
“Ju po punoni me premisën e dyanshmërisë/dualitetit,” shpjegon studenti. “Ju argumentoni se ekziston jeta dhe vdekja; një Perëndi i mirë dhe një Perëndi i keq. Ju e shikoni konceptin e Perëndisë si diçka të fundme, si diçka që mund ta matim. Profesor, shkenca nuk mund të shpjegojë as edhe një mendim.”
“Ajo e përdor elektricitetin dhe forcën tërheqëse, por s’i ka parë kurrë, aq më pak ta ketë kuptuar plotësisht secilën. Ta shohësh vdekjen si të kundërtën e jetës, do të thotë të mos e njohësh faktin që vdekja nuk ekziston si diçka substanciale. Vdekja nuk është e kundërta e jetës, por është mungesa e jetës.”
“Profesor, a u mësoni studentëve se ata e kanë prejardhjen nga majmuni?
“Nëse po i referoheni procesit natyral të evolucionit, po patjetër.”
“E keni parë ndonjëherë evolucionin me sytë tuaj, profesor?”
Profesori fillon të tundë kokën, vazhdon të qeshë, ndërsa e merr me mend se ku po i rreh çekani. Në fakt, semestër shumë i mirë.
“Përderisa askush s’e ka vëzhguar ndonjëherë procesin e evolucionit të ndodhë dhe nuk mund të provojë se ky proces është në vazhdim, a nuk po na mësoni thjesht mendimin tuaj, profesor? A nuk jeni kthyer tani nga shkencëtar në predikues?
Klasa bën zhurmë. Studenti rri i qetë deri sa pushon zhurma.
“Për të vazhduar me atë që po i thonit më përpara studentit tjetër, po jap një shembull të asaj që dua të them.”
Studenti shikon rreth e rrotull në klasë. “A ka ndonjë këtu në klasë që e ka parë trurin e profesorit?“
Klasa shpërthen në të qeshura.
“A ka ndonjë që e ka dëgjuar trurin e profesorit, prekur apo nuhatur trurin e profesorit? Askush. D.m.th, sipas rregullave të patundshme të protokollit empirik, të qëndrueshëm, të demonstrueshëm, shkenca thotë që ju nuk keni tru, me gjithë respektin që kam profesor.”
“Nëse shkenca thotë që ju nuk keni tru, si t’i marrim për të vërteta leksionet tuaja, profesor?”
Klasa bie në qetësi. Profesori shikon ngultas studentin, fytyra e palexueshme.
Më në fund, pas asaj që dukej pafundësi, profesori përgjigjet. “Ma merr mendja se duhet t’i merrni me besim.”
“Pra, ju pranoni se ekziston besimi dhe në fakt, besimi ekziston me jetën,” vazhdon studenti. “Pra, profesor, a ekziston e keqja?”
Tani i pasigurt, profesori përgjigjet: “Po ekziston. E shohim çdo ditë. E shohim përditë në sjelljet çnjerëzore të njeriut ndaj njeriut. Është në morinë e krimeve dhe të dhunës kudo në botë. Gjithë këto s’janë tjetër veçse e keqja.”
Studenti i përgjigjet: “E keqja nuk ekziston, profesor, ose së paku nuk ekziston në vetvete. E keqja është mungesa e Perëndisë. Është si puna e errësirës dhe të ftohtit, një fjalë që njeriu e krijoi për të përshkruar mungesën e Perëndisë. Perëndia nuk e krijoi të keqen. E keqja është rezultati i asaj që ndodh kur njeriu nuk e ka dashurinë e Perëndisë në zemrën e tij. Është njësoj si e ftohta që shfaqet kur nuk është e nxehta dhe si errësira që shfaqet kur mungon drita.”
Profesori ulet.

Popularity: 16% [?]

Related Posts

1. “Perendia i plotfuqishem”