UNE JETOJ

Cfare ka ndodhur me mua? Cfare eshte ky lloj prizmi qe me vihet para syve per te pare gjerat? Dhe cfare jane keto lloj pyetje te cuditshme qe me vijne ne koke? Pse e festojme vitin e Ri? Pse u jane turrur te gjithe dyqaneve aq sa per te blere nje kg molle te duhet tani te presesh gjysem ore ne radhe, kur heret e tjera te duheshin 5 minuta? Pse jane turrur te gjithe sot? Mbase ishin edhe ata te semure si une, apo te zene me pune, dhe nuk dolen dot per te blere. Me vjen per te qeshur tek mbush duart me buke, sepse dyqanet do te mbyllen per ca dite, dhe tek nderroj rrugen tek dyqani i mishit, sepse me duket pa kuptim te pres ne radhe. Mund te bejme edhe pa berxolla naten e vitit te Ri, kemi plot gjera te tjera. Dhe kisha te drejte, ato gjera qe m’u duken sikur ishin pak, per cudi kane tre dite tani qe jane gjithandej neper kuzhine, sepse nuk po i hame dot.

Po pse gezojne njerezit kur nderrohen vitet? C’eshte ky gezim gati absurd per mua?
‘Cfare pret nga viti 2009?” eshte pyetja standarte e cdo gazetari ndersa intervistojne njerezit ne rruge. Dhe gati cdokush te thote se pret me shume lumturi, me shume gezim, me shume paqe, me shume para. Per nje moment ndihem sikur po degjon femije te plakur, qe ende ne kujtesen e tyre mbartin kujtimin e baba gjyshit te vitit te ri, i cili hap thesin dhe bujarisht shperndan dhurata!!

Ka nje besim mistik pas kesaj turrjeje masive neper dyqane, ideja qe viti i Ri te gjeje tavolinen plot, ne menyre qe te kemi bollek. Dhe ka nje besim mistik pas kesaj pyetjeje “cfare pret nga viti 2009″. Duket sikur ne mendjen e shume njerezve, viti 2009 eshte nje person, i cili per secilin ka rezervuar nje pakete ku jane peshuar dhe ndare me saktesi farmaceutike kag gr lumturi, kaq gr gezim, kaq gr fat e ku di une; pa e kuptuar se viti 2009 nuk eshte person, nuk ka fryme, as nuk sjell dhe as nuk merr gje. Po fati? Une nuk besoj as tek fati. Une besoj tek Perendia. Ai eshte dhenesi i diteve tona. Ai eshte dhenesi i viteve tona, i minutave dhe cdo fryme qe marrim.

Ai eshte personi qe ne cdo  moment te fton ne nje marredhenie te perjetshme dashurie dhe biresimi me ane te sakrifices se Jezusit ne kryq, ura e vetme qe na bashkon me te. Ai eshte dhenesi i dashurise, i gezimit, i forces, i ngushellimit ne dite te veshtira, dhe siguruesi yne.
Tek ai duhet kthyer shikimi dhe zemra jone, qe te marrim jeten me bollek te cilen Jezusi premtoi.

Jezusi tha “une erdha qe te ata te kene jete e ta kene ate me bollek”. Kjo eshte cfare ka Zoti per ty ne 2009 dhe ne cdo dite tjeter qe te ka mbetur ne toke. Ai nuk eshte Plaku i Vitit te Ri me mjekrren shekullore dhe thesin shekullor, Ai nuk eshte nje mit apo nje perralle me te cilin i veme femijet ne gjume. Ai eshte Krijuesi yt, Ati yt qiellor, qe aq shume te deshi sa qe nuk e kurseu Jezusin, por e dha per te gjithe ne si nje flijim per mekatet tona, qe ne qe ishim te vdekur te mund te jetonim perseri. Ky eshte Perendia yne. Atij mund t’i besosh.

Dergoje ne Facebook

Popularity: 53% [?]

Related Posts

No related posts.