UNE JETOJ

Një pastor (drejtuesi i kishes protestante) shërbente në një kishë që quhej “Perëndia i Plotfuqishëm”.

Ditën e shtunë në darkë para disa javësh, ky pastor punoi deri vonë, dhe vendosi ti telefononte së shoqes para se të nisej për në shtëpi.
Ora ishte rreth 10:00 e darkës, por e shoqja nuk u përgjigj.
Pastori e la zilen të binte për një kohë të gjatë.

Ai mendoi se ishte e çuditshme që ajo nuk e ngrinte, por vendosi të mbledhë disa gjëra dhe të provojë përsëri pas disa minutash.
Kur provoi përsëri ajo u përgjigj menjëherë. Ai e pyeti përse nuk u përgjigj kur telefonoi më parë dhe ajo tha se nuk kishte rënë zilja në shtëpinë e tyre.

Ata nuk i dhanë më rëndësi kësaj ngjarjeje dhe u morën me punët e tyre.
Të hënën pasardhëse, pastori mori një telefonatë në telefonin e zyrës së kishës, i cili qe telefoni që përdori të hënën në darkë. Burri me të cilin foli donte të dinte pse i kishte telefonuar të shtunën në darkë. Pastori nuk mund të kuptonte se për çfarë po fliste ky person. Pastaj burri tha, “Zilja binte e binte, por unë nuk u përgjigja.”

Pastori u kujtua për ngatërresën dhe kërkoi falje për shqetësimin, duke shpjeguar se kishte tentuar të merrte gruan e tij.

Burri tha, “Në rregull, por më lejo të të tregoj historinë time.
Unë kisha planifikuar të vrisja veten të shtunën në darkë, por para se ta bëja, u luta, “Perëndi, nëse je aty dhe nuk do që unë ta bëj këtë, më jep një shenjë tani”. Në atë moment zilja e telefonit tim filloi të binte. Kontrollova identitetin e telefonuesit dhe shkruante, “Perëndia i
Plotfuqishëm”… e kisha frikë të pëgjigjesha!

Dergoje ne Facebook

Popularity: 1% [?]

Related Posts

1. Perendia dhe shkenca