UNE JETOJ

24 dhendure te mahnitur nga nuset e tyre te bukura:)

admin — Fri, 07 Jun 2013 20:52:37 +0000

Ka filluar sezoni i dasmave prandaj menduam qe te publikonim disa nga emocionet spontane te dhendurve vende te ndryshme qe reagojne kur shohin per here te pare nusen e tyre ne diten e dasmes.

Reddit .

Politikani që do të votoja unë

admin — Thu, 06 Jun 2013 19:10:12 +0000

Si i huaj, fatkeqësisht nuk kam të drejtë vote në Shqipëri. Ama, kam tashmë 21 vjet që zemra ime digjet bashkë me popullin tonë për një Shqipëri shumë më të mirë.

Padrejtësia është ulur këmbëkryq në sofrat shqiptare. Sot mjafton ta gjesh veten pa mikun e duhur në spital, apo në gjyq, në shënjestër të një pushtetari, madje dhe në një semafor, që së brëndshmi të të vlojë një zemërim i heshtur. Bisedat e përditshme në kafene janë prova më e mirë e këtij fakti. Ne themi se “peshku qelbet nga koka”, por fare lehtë mund të bëjmë disa sugjerime edhe për bishtin – i cili është ai që drejton kokën. Ky është dhe qëllimi i këtij shkrimi.

Historia na tregon raste të shumtë ku një njeri ngrihet përballë një uragani ligësie dhe fiton. Ama rrallë ndodh pas ngadhënjimit, që heroi të mos zhytet edhe vetë në llumin e padrejtësive. Fitorja shndërrohet në vazhdimësi të shfrytëzimit të keq të pushtetit. Qeveritari nuk i shërben më popullit, por pret që populli t’i shërbejë atij. Avazi vazhdon. Pushtetari i rradhës mjerisht beson në mënyrë të verbër, që është më mirë se para-ardhësi dhe lehtësisht justifikon po ato veprime të dyshimta për të mposhtur yçklat e opozitarëve. Vallë, kush do të mund të na çlirojë prej kësaj vorbulle pashpresmërie?

Një përjashtim historik i këtij avazi është Xhorxh Uashingtoni, i njohur si Ati i SHBA-s. Kur e propozuan njëzëri për presidentin e parë të kolonive sapo të bashkuara, Uashingtoni hapi një epokë të re në historinë e njerëzimit duke refuzuar të bëhej diktatori i rradhës.

Fitimtar ndaj ushtrisë më të madhe të botës, i “adhuruar” nga bashkëkombasit e vet, Uashingtoni nuk hodhi themele të hekurt mbi pushtetin personal, siç bënë Çezari, Napoleoni, apo Lenini. Por, në kulmin e fuqisë së tij, dha dorëheqjen duke shqiptuar fjalët epope: “Unë nuk e largova një mbret, për t’u bërë vetë i tillë”. Aq madhështor ishte ky akt, sa edhe kryearmiku i tij, Mbreti Xhorxh, tha se “Po dha me të vërtetë dorëheqjen, ai do të jetë njeriu më i madh në historinë e botës”.

Shqipëria sot ka një nevojë urgjente për sundimin e ligjit. Mbi pushtetarët, po aq sa edhe mbi qytetarët. Në këtë prag zgjedhjesh, votuesit duhet të dallojnë pikërisht këtë respekt për ligjin te kandidati, e të votojnë jo në bazë partie, por në bazë parimi. Gjithashtu t’i lutemi Zotit, që të vijë dita kur kandidatët do të zgjidhen nga populli, e jo nga partia. Sepse deri atëherë nuk do të shijojmë demokracinë e vërtetë, pavarësisht bukurisë së premtimeve elektorale.

Gjithësecili ka parimet e veta, që jo domosdoshmërisht janë të njëjta me të miat. Por rëndësi ka të votojmë në bazë parimesh. Disa cilësi që do të tërhiqnin votën time për një kandidat janë këto:

E ka frikë/nderon Zotin. Ai beson fort që Perëndia madhështor shpërblen apo hakmerret për çdo veprim të bërë në fshehtësi. Mitmarrja, shpifja, poshtërimi i opozitarit, korrupsioni në gjyq e shumë veprime të tjera ndjellin një gjykim të tmerrshëm hyjnor dhe të përjetshëm. Pikë. Nga ana tjetër kandidati beson se besnikëria edhe aty ku nuk shikon asnjëri, siguron një bekim pa fund. Ky besim gjithashtu çliron këdo nga detyrimi për ta marrë vetë hakun për baltën e hedhur nga kundërshtarët, kjo për shkak se ia ka besuar Zotit, i cili për syrin tonë vonon, por nuk harron.

Zjarrin e shpifjes e lufton jo duke hedhur benzinë, por ujë. Pra, është i parapërgatitur për gënjeshtrat kundër personit e karakterit të tij, madje (vaj medet) edhe në foltoren e parlamentit. Ta përgënjeshtrosh shpifjen dhe ta denoncosh në prokurori mund të jetë rruga më e drejtë, edhe pse dënimet për shpifje në Shqipëri janë po aq të rrallë sa akulli në ferr. Por ama, sy për sy e dhëmb për dhëmb, na lë të gjithëve pa sy e pa dhëmbë.

Imagjino se si do të ishte aplikimi për anëtarësinë në Bashkimin Europian, nëse politikanët tanë do të mbronin nderin e kundërshtarëve. Unë do të isha shumë më i gatshëm të votoj një kandidat, i cili thotë edhe dy fjalë të mira për kundërshtarin.

Përkulet para ligjit edhe kur s’i pëlqen ose nuk është dakord. Duket qartë kur kandidatët e interpretojnë ligjin për qejfin personal.

Lufton për të drejtën e njerëzve pa pushtet dhe pa autoritet. Mahatma Ghandi tha: “Përmasat e madhështisë së një kombi maten duke parë se si i trajton pjesëtarët më të dobët të tij.”

Premtimet elektorale i mbështet në shifra të bazuara në një buxhet real. Nëse dikush më premton dicka, unë nuk i zë fort besë nëse nuk me tregon se si do të paguajë për atë gjë.

Ne duhet të kemi matësit tonë për integritetin. Nuk ka vend në këtë shkrim për t’i listuar të gjithë, por ama dallohet qartë njeriu me frymë shërbëtori nga ai me qëndrime pushtetari shfrytëzues.

Politikani duhet të pranojë botërisht gabimet e veta. Ai që nuk i pranon gabimet, nuk ka mundësi t’i korrigjojë ato. Shembulli i Zonjës Klinton që mori përgjegjsi absolute për sulmet ne Bengazi është emblematik. Nëse na nevojitet një kal, nuk duhet t’i bëjmë makiazh gomarit.

Kandidati, i cili tërheq votën time, kurrë nuk justifikon një lëvizje të dyshimtë me frazën: “Vetëm kështu do fitojmë (ose mbajmë) pushtetin.” Ai që e thotë, qartësisht zbulon që është gati për të shkelur parimet për ta arritur fitoren. Më mirë të humbasë se sa ta hapë kutinë e Pandorës kështu! Një destinacion i mirë kurrë nuk justifikon një rrugë të dyshimtë për ta mbërritur.

Pra, le të votojmë në bazë të parimeve, e jo në bazë të partive apo të interesit personal, as në bazë të shpifjeve të hedhura nga kandidatët në interes të vetes. Vetëm kështu do t’ua sigurojmë nipërve dhe mbesave tanë trashëgiminë e duhur. Le t’i ulim gjunjtë përpara qiellit për të kërkuar shërimin e plagëve të shoqërisë sonë, plot shpirtra të vyer, duke ditur që Perëndia bashkëpunon me ata që ecin me ndershmëri, që përveshin mëngët dhe që i besojnë Atij për një të ardhme më të mirë.

Von Golder

Doktoret i kerkuan te abortonte…..

admin — Sat, 11 May 2013 22:39:23 +0000

“Nje grua e re shtatezene u shtrua ne spital per shkak te dhimbjeve nga apendisiti.

Doktori i vendosi akull mbi bark dhe kur mbaroi me trajtimin i sugjeroi gruas se re qe te abortoje femijen. Kjo – i tha doktori – eshte zgjidhja me e mire ngaqe femija do te lind me disa paaftesi te pasherueshme. Por gruaja guximtare vendosi te mos abortonte dhe femija lindi.

Ajo grua ishte nena ime dhe une isha femija.”

ANDREA BOCELLI

Ubuntu

admin — Fri, 26 Apr 2013 21:43:26 +0000

Një antropolog propozoi një lojë për fëmijët e një fisi afrikan.

Ai vuri një shportë plot me fruta pranë një peme dhe u tha fëmijëve se kush fitonte i pari fitonte frytet e ëmbla të shportës.

Kur ai i bëri me shenjë për të filluar vrapimin, secili mori duart e tjetrit, vrapuan së bashku, pastaj u ulën së bashku duke shijuar frutat. Kur ai i pyeti se pse ata kishin vrapuar ashtu ndërkohë që njeri mund t’i kishte fituar të gjitha frutat për vete, ata i thanë:” Ubuntu, si mundet që njëri prej nesh të jetë i lumtur, nëse të gjithë të tjerët do të ishin të trishtuar”?

‘Ubuntu’ në kulturën Xhosa do të thotë: “Unë jam, sepse ne jemi”

Kur puna s’pret

admin — Fri, 26 Apr 2013 10:25:16 +0000

Në filmin Forrest Gamp (Forrest Gump), një nga personazhet thotë: Jeta është si një kuti çokollatash, kurrë nuk e di se çfarë do të të bjerë.
Jeta ka uljet dhe ngritjet e saj.Jo çdo gjë është e garantuar.Ti përpiqesh të gjuash në shenjë. Ndonjëherë dorëzohesh. Bota jonë përmban fjalë si “kancer”, “dështim”, dhe “mbaroi”, “mori fund”.
Pasiguritë e jetës na bëjnë të pyesim nëse në të vërtetë ka ndonjë gjë të sigurtë.

Tek Veprat e Apostujve, shohim një skenar urgjence. Një ndjekëse e Jezusit, Tabitha, sëmuret dhe vdes. Tabitha ishte një grua e mirë, që njihej sidomos për veprat e saj të bamirësisë. A mund të imagjinoni trishtimin e familjes dhe mikeve të saj? Lidia, një nga mikeshat e saj, dhe ndjekëse e Jezusit, dëgjoi se apostulli Pjetër ishte afër Jopas, qytetit të tyre, ndaj i dërguan fjalë të vinte me urgjencë. “Të lutem eja sa më shpejt- i thanë- koha nuk pret”.

Ndalu për një çast dhe imagjino një skenë urgjence. A ka të bëjë me shëndetin? Me vdekjen? Një nevojë financiare? Apo je gjendur i zënë ngushtë nga teza e provimit? Nuk po e gjen dot diçka me vlerë? Çfarë emocionesh të kapin në një moment të tillë? A ndjen panik ose ankth? Urgjencat kërkojnë që të veprojmë shpejt.

Miqtë e Tabithas gjithashtu përjetuan një sens urgjence kur panë që mikja e tyre vdiq. Ato dëgjuan që Pjetri ishte afër qytetit të tyre, prandaj dërguan fjalë: “eja shpejt, pa u vonuar!” Ato panë shpresë tek apostulli Pjetër, panë shpresë që situata e tyre mund të ndryshonte. E dinin se tek Pjetri, ishte një mundësi që Perëndia të bënte diçka.

Le të kthehemi tek situata jonë, ndoshta një lutje në urgjencë nuk do të bëjë që të ndryshojë tema që na ka rënë në tezën e provimit, të cilën nuk e kemi studjuar, apo dijet nuk do të na futen në mënyrë magjike në kokë, por prezenca e Perëndisë do të sjellë paqe dhe shpresë në një situatë që mund të duket pa dalje. Më kujtohet kur isha studente, nuk kisha përfunduar dot një detyrë kursi të rëndësishme. Isha lutur që Zoti të siguronte favor e të bënte një mrekulli. Për çudinë time, të nesërmen ndryshe nga çdo herë tjetër pedagogu pa na kërkuar të dorëzonim temat, na thotë që kishim edhe dy ditë kohë! Isha e mahnitur. Ato dy ditë më dhanë mundësinë që të punoja më seriozisht, duke ditur që Zoti më kishte dhënë një shans të dytë. U kënaqa si asnjëherë tjetër ndërsa punoja mbi një detyrë të vështirë kursi. Rezultati ishte përtej pritjeve të mia. Jo vetëm që kisha mbaruar në kohë detyrën, por u vlerësova me notën maksimale. Ishin vetëm dy 10-ta në gjithë kursin prej 200 e ca studentësh, dhe unë kisha marrë një nga ato 2 dhjeta. Atëherë mësova se Perëndia nuk është i largët, i paintersuar në punët dhe sfidat tona të përditshme, por Ai kënaqej të na përgjigjej dhe të na vinte në ndihmë nëse do t’i kërkonim Atij në lutje. Kjo ngjarje ishte vetëm fillimi i njohjes së thesarit të lutjes, sepse lutjet e përgjigjura nuk mbetën vetëm tek një detyrë kursi dhe një dhjetë. Perëndia më ka mahnitur me plot kuptimin e fjalës me përgjigjet e tij përgjatë këtyre 20 viteve që i besoj Atij.

Cila është sfida apo urgjenca me të cilën po përballesh sot? Perëndia është vetëm një lutje larg teje!

Fitoje Iphone 5-en!

admin — Sat, 20 Apr 2013 17:21:23 +0000

Sic mund te keni vene re, ne dy javet e fundit UNE JETOJ eshte duke zhvilluar nje loje promovuese me rastin e nxjerrjes se revistes Une Jetoj, edicioni i Pashkes. Duke qene se po marrim cdo dite aplikime te pergjigjeve te konkursit, dhe ne disa prej tyre duket qarte se jane pergjigje te rastesisshme, pa lexuar revisten, ne si staf donim te ju ndihmonim, sepse duam qe me te vertete kjo loje te kete fituesin e vet:) Pse te mos jesh ti fituesi? Loja eshte ndertuar qellimisht mbi permbajtjen e revistes, duke qene se lexuesit e saj kane prioritet. Pra loja nuk eshte si nje telebingo, prandaj shansi qe te qellosh ne shenje rastesisht ne te gjitha kategorite e pyetesorit pa lexuar revisten, eshte gati i pamundur. Revisten mund ta gjeni ne shumicen e pikave te shitjes se revistave dhe gazetave ne Tirane. Ne kemi marre komente shume te mira nga lexuesit qe e kane marre tashme, prandaj jemi te sigurte qe edhe per ju nuk do te jete kohe e humbur. Suksese dhe urojme te jesh ti fituesi:)

Historia e asaj qe quhet “E premtja e mire”

admin — Fri, 29 Mar 2013 23:53:15 +0000

1 Mbasi i tha këto gjëra, Jezusi doli me dishepujt e vet dhe shkoi përtej përroit të Kedronit, ku ishte një kopsht, në të cilin hyri ai me dishepujt e tij.

2 Dhe Juda, i cili po e tradhtonte, e njihte edhe ai atë vend, sepse shpesh herë Jezusi tërhiqej atje me dishepujt e tij.

3 Atëherë Juda mori një grup ushtarësh dhe rojat e dërguara nga krerët e priftërinjve dhe nga farisenjtë, erdhi atje me fenerë, pishtarë dhe me armë.

4 Atëherë Jezusi, duke ditur gjithçka që do t`i ndodhte, doli dhe i pyeti: “Kë kërkoni?“.

5 Ata iu përgjigjën: “Jezusin Nazareas“. Jezusi u tha atyre: “Unë jam!“. Por Juda, që po e tradhtonte, ishte edhe ai me ta.

6 Sapo ai u tha atyre: “Unë jam“, ata u zmbrapsën dhe ranë për dhe.

7 Atëherë Jezusi i pyeti përsëri: “Kë kërkoni?“. Ata thanë: “Jezusin Nazareas“.

8 Jezusi u përgjigj: “Ju kam thënë se unë jam; prandaj nëse më kërkoni mua, i lini këta të shkojnë“;

9 që të përmbushej fjala që kishte thënë: “Nuk kam humbur asnjë nga ata që më ke dhënë“.

10 Atëherë Simon Pjetri, që kishte një shpatë, e nxori, i ra shërbëtorit të kryepriftit dhe ia preu veshin e djathtë; dhe ai shërbëtor quhej Malk.

11 Por Jezusi i tha Pjetrit: “Fute shpatën tënde në mill; a nuk do ta pi unë kupën që më ka dhënë Ati?“.

12 Atëherë grupi i ushtarëve, kapiteni dhe rojet e Judenjve e kapën Jezusin dhe e lidhën.

13 E çuan më parë te Ana, sepse ishte vjehrri i Kajafës, që ishte kryeprifti i atij viti.

14 Kajafa ishte ai që i kishte këshilluar Judenjtë se ishte e leverdishme që një njeri të vdiste për popullin.

15 Por Simon Pjetri dhe një dishepull tjetër ndiqnin Jezusit. Dhe ky dishepull ishte i njohur i kryepriftit; dhe hyri me Jezusin në oborrin e kryepriftit.

16 Por Pjetri mbeti përjashta te dera. Atëherë dishepulli tjetër, që ishte i njohur i kryepriftit, doli dhe i foli portieres dhe bëri të hyjë Pjetri.

17 Dhe shërbëtorja portiere i tha Pjetrit: “Mos je edhe ti nga dishepujt e atij njeriu?“. Ai u përgjigj: “Nuk jam“.

18 Ndërkaq shërbëtorët dhe rojat ndezën një zjarr me qymyr dhe qëndronin në këmbë e ngroheshin, sepse bënte ftohtë; edhe Pjetri qëndronte në këmbë me ta dhe ngrohej.

19 Por kryeprifti e pyeti Jezusin për dishepujt e tij dhe për doktrinën e tij.

20 Jezusi iu përgjigj: “Unë i kam folur haptas botës; gjithmonë kam mësuar në sinagogë e në tempull, ku mblidhen të gjithë Judenjtë, dhe s`kam thënë asgjë në fshehtësi.

21 Përse më pyet mua? Pyet ata që kanë dëgjuar ç`u kam thënë atyre; ja, ata i dinë gjërat që kam thënë“.

22 Posa i tha këto fjalë, një nga rojat që i rrinin afër, i ra Jezusit me shuplakë, duke thënë: “Kështu i përgjigjesh kryepriftit?“.

23 Jezusi i tha: “Po të kem folur keq, trego ku është e keqja; por, po të kem folur mirë, përse po më bie?“.

24 Atëherë Ana e dërgoi të lidhur te Kajafa, kryeprifti.

25 Ndërkaq Simon Pjetri qëndronte aty e ngrohej. I thanë, pra: “Mos je dhe ti nga dishepujt e tij?“. Ai e mohoi dhe tha: “Nuk jam“.

26 Por një nga shërbëtorët e kryepriftit, farefisi i atij, të cilit Pjetri ia kishte prerë veshin, tha: “A s`të pashë në kopsht me të?“.

27 Dhe Pjetri e mohoi sërish, dhe menjëherë këndoi gjeli.

28 Pastaj nga Kajafa e çuan Jezusin në pretorium; ishte mëngjes herët. Por ata nuk hynë në pretorium, që të mos bëheshin të papastër, por të mund të hanin Pashkën.

29 Dhe kështu Pilati doli jashtë drejt tyre dhe tha: “Ç`padi sillni kundër këtij njeriu?“.

30 Ata u përgjigjën dhe i thanë: “Nëse ai të mos ishte keqbërës, nuk do ta kishim dorëzuar“.

31 Atëherë Pilati u tha atyre: “Merreni ju dhe gjykojeni sipas ligjit tuaj“ Por Judenjtë i thanë: “Neve nuk na lejohet të vrasim njeri“.

32 Kjo ndodhi që të përmbushej fjala që kishte thënë Jezusi, kur kishte thënë se me ç`vdekje duhej të vdiste.

33 Atëherë Pilati hyri përsëri në pretorium, e thirri Jezusin dhe i tha: “A je ti mbreti i Judenjve?“.

34 Jezusi iu përgjigj: “E thua ti nga vetja, apo ta kanë thënë të tjerë për mua?“.

35 Pilati iu përgjigj: “Jam unë vallë Juda? Kombi yt dhe krerët e priftërinjve të dorëzuan tek unë; çfarë ke bërë?“.

36 Jezusi u përgjigj: “Mbretëria ime nuk është e kësaj bote; po të ishte mbretëria ime e kësaj bote, shërbëtorët e mi do të luftonin që të mos u dorëzohesha Judenjve; porse tani mbretëria ime nuk është prej këtej“.

37 Atëherë Pilati i tha: “Ti, pra, qenke mbret?“. Jezusi u përgjigj: “Ti thua se unë jam mbret; për këtë unë kam lindur dhe për këtë kam ardhur në botë; që të dëshmoj për të vërtetën; kush është për të vërtetën, e dëgjon zërin tim“.

38 Pilati e pyeti: “Ç`është e vërteta?“. Dhe, si foli këtë, doli përsëri para Judenjve dhe u tha atyre: “Unë nuk po gjej në të asnjë faj!

39 Por ndër ju është zakon që unë t`ju liroj dikë për Pashkë; a doni, pra, që t`ju liroj mbretin e Judenjve?“.

40 Atëherë të gjithë bërtitën përsëri, duke thënë: “Jo këtë, por Barabanë!“. Por Baraba ishte një kusar.

Kapitulli 19

1 Atëherë Pilati mori Jezusin dhe dha urdhër ta fshikullonin.

2 Dhe ushtarët thurrën një kurorë me gjemba, ia vunë mbi krye dhe i veshën siper një mantel të purpurt,

3 dhe thoshnin: “Tungjatjeta, o mbret i Judenjve“; dhe i binin me shuplaka.

4 Pastaj Pilati doli përsëri dhe u tha atyre: “Ja, po jua nxjerr jashtë, që ta dini se nuk gjej në të asnjë faj“.

5 Jezusi, pra, doli, duke mbajtur kurorën prej gjembash dhe mantelin e purpurit. Dhe Pilati u tha atyre: “Ja njeriu!“.

6 Kur e panë krerët e priftërinjve dhe rojet, filluan të bërtasin, duke thënë: “Kryqëzoje, kryqëzoje!“. Pilati u tha atyre: “Merreni ju dhe kryqëzojeni, sepse unë nuk gjej në të asnjë faj“.

7 Judenjtë iu përgjigjën: “Ne kemi një ligj dhe sipas ligjit tonë ai duhet të vdesë, sepse e bëri veten Bir të Perëndisë“.

8 Kur Pilati i dëgjoi këto fjalë, kishte akoma më shumë frikë;

9 dhe, si u kthye në pretorium, i tha Jezusit: “Nga je ti?“. Por Jezusi nuk i dha kurrfarë përgjigje.

10 Për këtë arsye Pilati i tha: “S`po më flet? ti s`e di që unë kam pushtet të të kryqëzoj dhe pushtet të të liroj?“.

11 Jezusi u përgjigj: “Ti nuk do të kishe asnjë pushtet përmbi mua, po të mos të qe dhënë prej së larti; prandaj ai që më dorëzoi tek ti ka faj më të madh“.

12 Që nga ai moment Pilati kërkoi ta lironte; por Judenjtë bërtisnin, duke thënë: “Po e lirove këtë, nuk je mik i Cezarit; kush e bën veten mbret, i kundërvihet Cezarit“.

13 Pilati, pra, kur i dëgjoi këto fjalë, e çoi jashtë Jezusin dhe u ul në selinë e gjykatës, në vendin e quajtur “Kalldrëm”, e në hebraisht “Gabatha”;

14 tani ishte dita e përgatitjes së Pashkës, dhe ishte afërsisht ora e gjashtë; dhe u tha Judenjve: “Ja mbreti juaj“.

15 Por ata bërtitën: “Largoje! Largoje! Kryqëzoje!“. Pilati u tha atyre: “Ta kryqëzoj mbretin tuaj?“. Krerët e priftërinjve u përgjigjën: “Ne s`kemi mbret tjetër përveç Cezarit!“.

16 Atëherë ai ua dorëzoi që të kryqëzohej. Dhe ata e morën Jezusin dhe e çuan tutje.

17 Dhe ai, duke mbartur kryqin e tij, u nis drejt vendit që quhej “Kafka”, që në hebraisht quhet “Golgota”,

18 ku e kryqëzuan, dhe me të dy të tjerë, njërin në një anë e tjetrin në anën tjetër, dhe Jezusi në mes.

19 Dhe Pilati shkroi edhe një mbishkrim dhe e vuri në kryq; dhe atje ishte shkruar: “JEZUSI NAZAREAS, MBRETI I JUDENJVE”.

20 Kështu këtë mbishkrim e lexuan shumë nga Judenjtë, sepse vendi ku u kryqëzua Jezusi ishte afër qytetit; dhe mbishkrimi ishte shkruar hebraisht, greqisht dhe latinisht.

21 Prandaj krerët e priftërinjve të Judenjve i thanë Pilatit: “Mos shkruaj: “Mbreti i Judenjve”, por se ai ka thënë: “Unë jam mbreti i Judenjve”“.

22 Pilati u përgjigj: “Atë që kam shkruar, e kam shkruar!“.

23 Dhe ushtarët, mbasi e kishin kryqëzuar Jezusin, morën rrobat e tij dhe bënë katër pjesë, një pjesë për çdo ushtar, dhe tunikën. Por tunika ishte pa tegel, e endur një copë nga maja e deri në fund.

24 Prandaj ata i thanë njëri-tjetrit: “Nuk e grisim, por hedhim short kujt t`i bjerë“; që të përmbushej Shkrimi, që thotë: “I ndanë midis tyre rrobat e mia, dhe hodhën short për tunikën time“. Ushtarët, pra, i bënë këto gjëra.

25 Por afër kryqit të Jezusit, qendronin nëna e tij dhe motra e nënës së tij, Maria e Kleopas dhe Maria Magdalenë.

26 Atëherë Jezusi, kur pa nënën e tij dhe pranë saj dishepullin që donte, i tha nënës së tij: “O grua, ja biri yt!“.

27 Pastaj i tha dishepullit: “Ja nëna jote!“. Dhe që në atë moment ai e mori në shtëpinë e vet.

28 Pas kësaj, Jezusi, duke ditur që tashmë çdo gjë ishte kryer, që të përmbushej Shkrimi, tha: “Kam etje!“.

29 Por aty ishte një enë plot me uthull. Pasi shtinë një sfungjer në uthull dhe e vunë në majë të një dege hisopi, ia afruan te goja.

30 Kur Jezusi e mori uthullën, tha: “U krye!“. Dhe duke ulur kryet, dha frymën.

31 Duke qenë se ishte dita e Përgatitjes, me qëllim që trupat të mos qëndronin në kryq të shtunën, sepse ajo e shtunë ishte një ditë me rëndësi të veçantë, Judenjtë i kërkuan Pilatit që atyre t`u thyheshin kërcinjtë dhe të hiqeshin që andej.

32 Ushtarët, pra, erdhën dhe ia thyen kërcinjtë të parit dhe pastaj edhe tjetrit që ishte kryqëzuar me të;

33 por, kur erdhën te Jezusi, dhe si panë se ai tashmë kishte vdekur, nuk ia thyen kërcinjtë,

34 por njëri nga ushtarët ia tejshpoi brinjën me një heshtë, dhe menjëherë i doli gjak e ujë.

35 Dhe ai që ka parë, ka dëshmuar për këtë, dhe dëshmia e tij është e vërtetë; dhe ai e di se thotë të vërtetën, që ju të besoni.

36 Këto gjëra në fakt ndodhën që të përmbushet Shkrimi: “Nuk do t`i thyhet asnjë eshtër“.

37 Dhe akoma një Shkrim tjetër thotë: “Do të vështrojnë atë që e kanë tejshpuar“.

38 Pas këtyre gjërave, Jozefi nga Arimatea, që ishte dishepull i Jezusit, por fshehtas nga druajtja e Judenjve, i kërkoi Pilatit që mund ta merrte trupin e Jezusit; dhe Pilati i dha leje. Atëherë ai erdhi dhe e mori trupin e Jezusit.

39 Por erdhi dhe Nikodemi, i cili më përpara kishte vajtur te Jezusi natën, duke sjellë një përzierje prej mirre dhe aloe, prej rreth njëqind librash.

40 Ata, pra, e morën trupin e Jezusit dhe e mbështollën në pëlhura liri me erëra të këndëshme, sipas zakonit të varrimit që ndiqnin Judenjtë.

41 Por në atë vend ku ai u kryqëzua ishte një kopsht, dhe në kopsht një varr i ri, në të cilën ende nuk ishte vënë askush.

42 Aty, pra, për shkak të Përgatitjes së Judenjve, e vunë Jezusin, sepse varri ishte afër.

Te ecesh drejt drites

admin — Tue, 26 Mar 2013 10:52:14 +0000

Kemi hyre ne javen qe perkujton nje nga ngjarjet me domethenese dhe te jashtezakonshme te njerezimit. Nje ngjarje qe na kujton se jeta ka triumfuar mbi vdekjen, dhe dashuria e persosur ka mposhtur dhe mbuluar cdo papersosmeri dhe mekat njerezor. Kjo jave me kujton se Perendia me ka shpetuar me nje dore te fuqishme, duke me nxjerre nga erresira ne drite, nga kotesia ne permbushje, nga te qenurit i pashprese dhe i humbur, ne shprese, qellim e fitore. Shpesh mendoj se si do te kisha qene jeta ime nese nuk do te kisha takuar Shpetimtarin tim dhe nese nuk do te i isha pergjigjur fteses se tij. Kur e di se sa shume kam fituar, sa shume drite, shprese e gezim e paqe i ka sjelle jetes sime,nuk mund ta imagjinoj dot ku do te isha po te mos i isha pergjigjur fteses se Jezusit per ta pranuar dhuraten e jetes se perjetshme permes sakrifices se tij ne kryq per mua dhe te besoja ne ringjalljen e tij si shpresen time qe Ai e mundi vertete vdekjen dhe provoi se ishte Ai qe tha se ishte: Biri i Perendise.

Mbase ti je sot, si une dikur, ngaterruar ne filozofite, idete “madheshtore” qe ne fakt nuk ofrojne kurrfare zgjidhjeje. Mbase je kapur ne lakun e nje bote te ngushte, duke humbur hapesiren pa fund qe te ofron Krishti. Te nxis qe kete jave, te kerkosh sepse ne fakt ka me shume. Kerko dhe zbulo ti vete, kush eshte Jezusi, cfare tha dhe mesoi Ai. Cfare na tregojne pohimet e tij ne sot? Pse u kryqezua? A eshte ringjallja fakt apo legjende? Nese eshte fakt, cdo te thote kjo per ty sot? Nese asnjehere nuk ke lexuar asnje nga ungjijte, te cilet kane regjistruar vepren dhe mesimet e Jezusit, kryqezimin dhe ringjalljen e tij, atehere lexo kete jave ungjillin e Lukes ketu:http://unejetoj.org/bibla/b42c001.htm. Ose degjoje ne shqip tek aplikacioni audio ne fund te kryefaqes se webfaqes sone. Cdo dite ne lexojme e degjojme lajme qe na mbushin me zemerim, na vjedhin shpresen, gezimin, forcen. Kalojme kohen duke degjuar lloj lloj muzike, qe nuk eshte keq, por e mbushim shpirtin me ushqim qe nuk e ngop dhe nuk i pergjigjet nevojave te tij me te thella, nuk ia shuan etjen, nuk ia jep paqen, nuk ia zgjidh hallet. Pse te mos marrim pak kohe cdo dite kete jave per te njohur e pranuar nevojat me te thella te shpirtit tone dhe te kerkojme Ate qe shuan etjen tone me te thelle.

Miku besnik

admin — Sun, 24 Mar 2013 21:07:15 +0000

Është mesnatë dhe bie telefoni, nga ana tjetër e receptorit miku yt të thotë: “Më ndihmo se jam ngatërruar keq. Po luaj poker me disa tipa të rrezikshëm dhe u kam shumë borxh…!”.
Shikoni se si reagoi miku i thirrur për ndihmë në videon që vijon:

Mik besnik! Po ju a do e guxonit një gjë të tillë për shokun tuaj?

Është një pyetje e cila mund t’i drejtohet gjithkujt!
Deri ku do arrinit për të ndihmuar një mik?

“Askush s`ka dashuri më të madhe nga kjo: të japë jetën e vet për miqtë e tij.” – Jezusi

Një gotë qumësht (histori e vërtetë)

admin — Thu, 17 Jan 2013 12:41:53 +0000

Një ditë një djalosh i varfër që shiste gjësende derë më derë për të paguar shkollimin e tij, pa se nuk kishte të holla e ishte shume i uritur.

Vendosi që të kërkonte diçka për të ngrëne në shtëpinë e radhës ku trokiti për të shitur diçka. Megjithatë ai humbi fuqinë dhe kur në derë u lajmërua një zonjë ai në vend të ushqimit kërkoi një gotë qumësht. Asaj ia mori mendja se ai mund të jetë shumë i uritur dhe i solli një gotë të madhe me qumësht. Ai e piu ngadalë dhe e pyeti:

-” Sa ju kam borxh?”

-”Nuk më ke borxh asgjë” ia ktheu ajo ” nëna na ka mësuar që kur të bëjmë mirë të mos marrim asnjë para”

-Ai ia ktheu “Atëherë të falënderoj nga zemra”.

Kur Howard Kelli (djaloshi i varfër) u largua nga ajo shtëpi jo vetëm që u ndje më i fuqishëm fizikisht por besimi i tij në Zot dhe në njeri ishte edhe më i fuqishëm. Deri në atë moment ai qe në gjendje të hiqte dorë nga gjithçka.

Disa vite më vonë ajo grua u sëmur rëndë. Mjeket lokal nuk kishin shpresë se ajo do të shpëtonte, dhe më në fund e dërguan në qytetin e madh ku u mblodhën shumë specialistë që të studiojnë sëmundjen e saj të rrallë. Për konsultime ishte thirrur Dr. Howard Kelly. Kur ai dëgjoi emrin e qytetit se nga ishte ajo grua, një shkëlqim i çuditshëm shkëlqeu sytë e tij. Përnjëherë u ngrit dhe duke vrapuar shkoi në dhomën e saj ku ishte e shtrirë. I veshur me mantelin e tij të bardhë hyri ta vizitojë atë. E njohu sapo e pa. U kthye në dhomën e konsultimeve i vendosur që të bëjë gjithçka që ta shpëtojë jetën e saj.

Që nga ajo ditë u dha vetëm pas atij rasti.

Pas peripecive të gjata, beteja u fitua. DR. Kelly kërkoi nga zyra e biznesit që t’i dërgojnë atij faturën për aprovim. Ai e shikoi njëherë, e pastaj shkroi diçka në fund të faturës dhe iu tha qe t’ia dërgojnë në dhomën e saj. Ajo kishte frikë ta hapte sepse e dinte se do t’i duhej që gjatë tërë jetës së saj të paguante për atë faturë. Më në fund e hapi, dhe diçka e tërhoqi vëmendjen e saj, në fund të faturës ajo i lexoi:

“E paguar me një gotë qumësht”

(E nënshkruar)
Dr. Howard Kelly.

Lotët e kënaqësisë mbushen sytë e saj dhe me gjithë zemër u lut:

-”Të faleminderit Perëndi, që dashuria jote është e shpërndarë keshtu.